Περιγραφή
Μια μπιρμπιλομάτα κυρία, με τη φρεσκάδα και την ωριμότητα της σαραντάρας, με πολύ σκέρτσο και λακωνικό λόγο, αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον μου και οδήγησε τη σκέψη μου σε άλλες διαστάσεις.
– Καλή σας μέρα, συστήθηκα.
– Αχ! Σας φοβάμαι.
– Τότε να φύγω…
– Όχι, θα μείνετε κοντά μου!
– Μα πως; Γιατί να μείνω αφού με φοβάστε;
– Γιατί είστε αναγκαίο κακό!
“Αναγκαίο κακό!”. Λέξεις με βαρύ περιεχόμενο, που σαν μια χούφτα χρώματα κόλλησαν πάνω στον ημιτελή πίνακά μου. Όμως, που να χάραζα τις γραμμές και πως να άπλωνα τα χρώματα; Πολλά είναι τα αναγκαία κακά στη ζωή. Αναγκαίος είναι ο αναισθησιολόγος, αλλά κακός
