Περιγραφή
Περίληψη
Η μνήμη μιας πόλης υπερβαίνει τον χωροχρόνο της ιστορίας της, καθώς συντίθεται τόσο από τα πραγματικά συγγραφικά βιώματα όσο και από τις λογοτεχνικές αναπαραστάσεις τους. Από τη μια μεριά υπάρχει η παράδοση, με τη μορφή της ιστορίας της λογοτεχνίας, και από την άλλη η ανατροπή, με τις διαδοχικές προσεγγίσεις σε θέματα που άπ¬τονται των ιδεών και της αυτοσυνειδησίας των νεοελλήνων. Στη διάρκεια του 19ου αιώνα, ξεκινώντας από την ευτοπία του αρχαιολατρικού προσκυνήματος, η Αθήνα απολήγει στις φτωχογειτονιές όπου ζουν οι παπαδιαμαντικοί ήρωες. Από τις απαρχές ώς τα τέλη του 20ού αιώνα, η πολιτεία περνά, μέσα από διάφορα στάδια πυκνής ιστορικής δράσης μα και βαθιά υπαρξιακών αντιφάσεων, από την αστυφιλία στη σημερινή δυστοπία της κρίσης.
Περιεχόμενα
Εισαγωγή || Αθήνα 1830-1930: Ένας αιώνας λογοτεχνικού προσκυνήματος || Ταπεινοί και καταφρονεμένοι στην Αθήνα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη || Η πολιτεία και η μοναξιά του Κωστή Παλαμά || Ο Δεκέμβρης του ’44 από την αριστερή οπτική γωνία: Νικηφόρος Βρεττάκος, “33 μέρες” (1945) και Μέλπω Αξιώτη, “Εικοστός αιώνας” (1946) || Δεκέμβρης του ’44: Από τα επικαιρικά ποιήματα του 1945 ως τη νηφάλια σημερινή αποτίμηση || Η επιστροφή στην Αθήνα – Το θέμα του κυνηγημένου, από την “Καγκελόπορτα” (1962) του Αντρέα Φραγκιά ως τον “Γενναίο Τηλέμαχο” (1972) του Αλέξανδρου Κοτζιά || Μεγαλώνοντας στην Αθήνα τη δεκαετία του ’60 || Η Αθήνα της δεκαετίας του ’70, όπως την ένιωσαν οι νέοι ποιητές || Κατάλογος πρώτων δημοσιεύσεων || Ευρετήριο κυρίων ονομάτων
